 |
| :: wagony.net > wagony osobowe PKP > Bdhpumn |
|
PIĘTROWY WAGON OSOBOWY "Bdhpumn"
informacje podstawowe: Standard według UIC: niesklasyfikowany opis szczegółowy: Prototyp wagonu znanego w Polsce pod oznaczeniem Bdhpumn powstał w 1971 roku, jako kontynuacja poprzednich serii wagonów piętrowych produkowanych w enerdowskich zakładach VEB Waggonbau Görlitz (obecnie część koncernu Bombardier). W 1988 roku Polskie Koleje Państwowe kupiły 160 wagonów Bdhpumn, głównie w celu zastąpienia przestarzałych i wyeksploatowanych wagonów typu Bipa, kursujących na liniach lokalnych. Zamówione egzemplarze dostarczono już w 1989 roku, zostały one skierowane przede wszystkim do obsługi pociągów osobowych prowadzonych trakcją spalinową. Obecnie wagony typu Bdhpumn są własnością spółki PKP Przewozy Regionalne. Można je spotkać w wielu rejonach Polski, oprócz pociągów osobowych sporadycznie pojawiają się także w składach pospiesznych. Niektóre wagony piętrowe typu Bdhpumn zostały w 2003 roku zmodernizowane w zakładach PESA Bydgoszcz. Wymieniono w nich okna oraz wyposażenie wewnętrzne. Wszystkie wagony typu Bdhpumn fabrycznie otrzymały żółto-niebieski schemat malowania, który przetrwał do dziś. Malowanie to występuje w dwóch wersjach - oryginalna jest jaśniejsza, z żółtymi drzwiami, natomiast wagony po modernizacji są znacznie ciemniejsze, z drzwiami w kolorze granatowym. Żółto-niebieskie malowanie wagonów Bdhpumn stało się oficjalnym malowaniem wszystkich wagonów piętrowych PKP i zaczęło być powszechnie stosowane także na wagonach typu Bipa przechodzących naprawy okresowe. Konstrukcja wagonów Bdhpumn jest częściowo wzorowana na piętrowych wagonach typu Bipa (Bhp). Zrezygnowano jednak z wózków systemu Jacobsa na rzecz klasycznych wózków dwuosiowych oraz zmodyfikowano wymiary wagonu. Bdhpumn ma 26,80 m długości (przy rozstawie czopów skrętu równym 19,50 m), co czyni go najdłuższym wagonem osobowym eksploatowanym kiedykolwiek na PKP. Środkowa część wagonu podzielona jest na dwa pokłady pasażerskie (górny oraz dolny), w skrajnych częściach znajdują się jednopoziomowe półpiętra. Przedsionki z drzwiami wejściowymi umieszczono na poziomie dolnego pokładu, na obu jego końcach. Półpiętra wagonu z jednej strony zakończone są drzwiami czołowymi, po przeciwnej stronie znajdują się schody prowadzące na górny pokład oraz do przedsionka.
Wnętrze wagonu było projektowane z myślą o podróżach na krótkich dystansach, stąd mniej uwagi poświęcono wygodzie - zdecydowanie ważniejsze było możliwie najlepsze wykorzystanie dostępnej przestrzeni oraz uzyskanie dużej pojemności. Założenia te udało się spełnić, wagony typu Bdhpumn są najbardziej pojemnym taborem na PKP - posiadają aż 132 miejsca siedzące oraz 208 stojących. Siedzenia znajdują się w głównych przedziałach pasażerskich oraz na półpiętrach. W celu poprawienia komfortu podróży, pierwotna tapicerka z czerwonego skaju jest systematycznie wymieniana na tapicerkę półmiękką. Wagony Bdhpumn posiadają dwa różne rodzaje okien - na dolnym pokładzie znajdują się okna duże, z częścią odchylaną do wewnątrz. Górny pokład pasażerski zaopatrzono w okna nieco mniejsze, całkowicie otwierane poprzez odsuwanie do góry. W wagonach Bdhpumn poddanych modernizacji standardowe okna w aluminiowych ramach zostały zastąpione oknami w technice wklejanej, z szybami przyciemnianymi. Uzyskano w ten sposób znaczne obniżenie poziomu hałasu wewnątrz wagonu.
Drzwi wagonów Bdhpumn wykonano jako rozsuwane dwuskrzydłowe, umożliwiające sprawną wymianę pasażerów na stacjach i przystankach. Wyposażono je w pneumatyczne urządzenia do automatycznego zamykania, zasilane z dodatkowego przewodu powietrznego. Drzwi międzywagonowe (czołowe) także zostały wykonane jako dwuskrzydłowe rozsuwane. Nie zamontowano w nich siłowników pneumatycznych, otwieranie i zamykanie odbywa się ręcznie. Przejścia międzywagonowe mają znormalizowane wymiary, możliwe jest swobodne łączenie wagonów Bdhpumn z wagonami innych typów. Przedziały WC w wagonach Bdhpumn znajdują się na półpiętrach, w pobliżu drzwi czołowych. Są bardzo małe, jednak wystarczające dla wagonu przeznaczonego do kursowania w ruchu lokalnym. Toalety posiadają obieg otwarty, wszelkie nieczystości spłukiwane są bezpośrednio na tory poprzez rurę wylotową. W przedziale WC znajduje się także lustro oraz niewielka umywalka. W wagonach Bdhpumn zastosowano wózki dwuosiowe typu Görlitz VI, projektowane specjalnie z myślą o wagonach piętrowych. Są to niezbyt nowoczesne wózki, jednak solidnie wykonane i charakteryzujące się dobrymi właściwościami jezdnymi. Ich mocną stroną jest wysokiej jakości zawieszenie, które zapewnia bardzo spokojny bieg wagonu. Wózki dostosowane są do prędkości 160 km/h (cały wagon tylko do 120 km/h) oraz wyposażone w hamulce tarczowe (2 tarcze na zestaw kołowy). Część pneumatyczna układu hamulcowego została wykonana w systemie Knorra.
Konstruktorzy wagonu zrezygnowali z ogrzewania grzejnikowego z grzejnikami parowymi i elektrycznymi (znanego z wagonów typu Bipa) na rzecz nowocześniejszego ogrzewania nawiewowego. Pozwala ono na znacznie łatwiejszą regulację temperatury i nieco lepsze wykorzystanie wytwarzanego ciepła. W okresie letnim instalacja ogrzewcza może służyć jako wentylacja wymuszona (przy wyłączonej nagrzewnicy). cechy rozpoznawcze: Wagony typu Bdhpumn są bardzo łatwe do rozpoznania. Istnieje małe prawdopodobieństwo pomylenia ich z bipami - drugim typem wagonów piętrowych na PKP. Sprawne rozróżnienie obu wagonów jest możliwe po przyjrzeniu się wózkom. Wagony typu Bipa posiadają nietypowe wózki trzyosiowe systemu Jacobsa, umieszczone pod przejściami międzywagonowymi, natomiast wagony typu Bdhpumn wyposażono w klasyczne wózki dwuosiowe. |
)
)
)
)
)
)
)
|
głosuj na nas: jesteś naszym |
| © S. Czajka & J. Mrozowski 2005-2007 - Wszystkie prawa zastrzeżone | |