wagony.net - strona o wagonach kolejowych
:: wagony.net > wagony osobowe PKP > 120A

WAGON OSOBOWY TYPU 120A

120A


informacje podstawowe:

Standard według UIC: niesklasyfikowany
Oznaczenia literowe: Bh, Bht
Producent: PAFAWAG Wrocław, Polska
Długość całkowita (ze zderzakami): 24,50 m
Masa w stanie służbowym: 37700 kg
Prędkość maksymalna: 120 km/h
Organizacja wnętrza: bezprzedziałowy
Liczba miejsc siedzących: 88
Typ zastosowanych wózków: 4ANc
Typ hamulca: Oerlikon (O-PR), klockowy
Typ zastosowanego ogrzewania: parowo-elektryczne lub elektryczne


opis szczegółowy:

Wagon typu 120A jest wielkoprzedziałowym wagonem pasażerskim przeznaczonym do ruchu lokalnego. Wagony tego typu były produkowane w Państwowej Fabryce Wagonów (PaFaWag) we Wrocławiu od 1973 roku, w liczbie kilkuset egzemplarzy. Otrzymały oznaczenie literowe Bwixt, w 1985 roku zmienione na Bh. Wszystkie zostały skierowane do obsługi pociągów osobowych. Ze względu na układ miejsc zbliżony do amerykańskich wagonów występujących w westernach, wagony typu 120A wśród kolejarzy i miłośników kolei są bardzo często nazywane bonanzami. Obecnie wszystkie są własnością spółki PKP Przewozy Regionalne i stacjonują w różnych wagonowniach na terenie całego kraju. Najwięcej wagonów typu 120A jest eksploatowanych w zachodnich rejonach Polski, natomiast nie ma ich wcale na Mazowszu.

Wagony typu 120A najczęściej można spotkać w pociągach osobowych na liniach znaczenia miejscowego. W czasie największych szczytów przewozowych (okresy przedświąteczne, długie weekendy) bonanzy są włączane także do dalekobieżnych pociągów pospiesznych, jako wzmocnienie ich podstawowych składów. Sporadycznie można je spotkać także w charakterze wagonów przeznaczonych dla osób podróżujących z rowerami.

kliknij aby powiększyć

bonanza jako wagon rowerowy

W początkowym okresie eksploatacji wagony typu 120A były pomalowane na kolor oliwkowy, podobnie jak inne wagony osobowe eksploatowane w Polsce. Pod koniec lat 80-tych pojawił się nowy schemat malowania wagonów 2 klasy w barwach zielono-kremowych z szarym dachem, który obowiązuje do dziś. Niektóre bonanzy używane jako wagony doczepne do szynobusów posiadają własne malowania, analogiczne do schematu malowania danego szynobusu, np. w województwie małopolskim są to barwy biało-żółto-czerwone.

Wnętrze bonanzy jest wzorowane na elektrycznych zespołach trakcyjnych typu EN57. Wagon składa się z 3 dużych przedziałów pasażerskich (większego środkowego i mniejszych skrajnych) rozdzielonych dwoma przedsionkami z drzwiami wejściowymi. Ponieważ wagony 120A od początku były projektowane na potrzeby ruchu lokalnego, zrezygnowano w nich z maksymalnego komfortu podróżowania na rzecz zwiększenia pojemności i ułatwienia wymiany podróżnych.

kliknij aby powiększyć

wnętrze wagonu 120A

kliknij aby powiększyć

środkowy przedział pasażerski

kliknij aby powiększyć

skrajny przedział pasażerski

Siedzenia w bonanzie wykonane są w postaci par dwuosobowych ławek ze wspólnym oparciem tapicerowanych czerwonym skajem. W oparciach siedzeń zamontowano poręcze dla osób podróżujących na stojąco. Nad siedzeniami znajdują się aluminiowe półki na bagaż podręczny. Na ścianach rozmieszczone są dźwignie umożliwiające zamykanie i otwieranie wywietrzników dachowych. Wagony typu 120A wyposażono w okna opuszczane jednoszybowe. Pod oknami zamontowano stoliki oraz śmietniczki.

kliknij aby powiększyć

siedzenia w wagonie 120A

Drzwi wejściowe do wagonu umieszczono symetrycznie w 1/3 oraz 2/3 długości pudła. Układ ten, zastosowany także w elektrycznych zespołach trakcyjnych, jest najkorzystniejszy dla szybkiej i sprawnej wymiany podróżnych na przystankach. Z tego samego względu drzwi wykonane zostały jako dwuskrzydłowe, szersze niż w wagonach dalekobieżnych. Umożliwiło to skrócenie czasu potrzebnego na wsiadanie i wysiadanie pasażerów. Drzwi czołowe w wagonach 120A także wykonano nietypowo. Zamiast drzwi dwuskrzydłowych rozsuwanych zastosowano drzwi przesuwne jednoskrzydłowe.

kliknij aby powiększyć

drzwi wejściowe widziane z zewnątrz

kliknij aby powiększyć

drzwi wejściowe widziane od wewnątrz

Na końcach wagonu znajdują się niewielkie standardowo wyposażone przedziały WC. Toalety posiadają obieg otwarty, pod podwoziem wagonu znajduje się rura odprowadzająca wszelkie nieczystości bezpośrednio na tory. Woda dla urządzeń sanitarnych magazynowana jest w dwóch zbiornikach zabudowanych w dachu wagonu. Każdy z nich ma pojemność 400 litrów i jest wyposażony w ogrzewanie zapobiegające zamarzaniu wody w okresie zimowym.

kliknij aby powiększyć

miska ustępowa

kliknij aby powiększyć

wnętrze przedziału WC

kliknij aby powiększyć

umywalka

W wagonach 120A zastosowano urządzenia grzewcze parowe oraz elektryczne (na 3000V). Ogrzewanie parowe przestało być wykorzystywane na szeroką skalę wraz z końcem ery parowozów. Jednak w niektórych rejonach Polski (np. Chojnice, Skarżysko-Kamienna) wciąż używane są ostatnie lokomotywy spalinowe SP42 z czynnym kotłem ogrzewania parowego. Dzięki temu niektóre bonanzy posiadają jeszcze sprawną instalację parową i są ostatnimi wagonami na PKP w których system ten jest jeszcze wykorzystywany. W pozostałych bonanzach (ogrzewanych elektrycznie) urządzenia ogrzewania parowego są niesprawne lub często nawet całkowicie zdemontowane.

Początkowo wagony 120A były dopuszczone do kursowania z prędkością 140-160 km/h jednak w późniejszych latach prędkość maksymalną obniżono do 120 km/h. Układ jezdny wagonu stanowią wózki typu 4ANc krajowej produkcji stosowane także w wielu innych wagonach pasażerskich PKP (np. 111A, 112A, YB Bautzen). Zastosowano hamulec systemu Oerlikona, siła hamowania przenoszona jest na koła poprzez żeliwne klocki hamulcowe. Wagon zasilany jest w energię elektryczną niskiego napięcia z własnej prądnicy umieszczonej na wózku.

Jako ciekawostkę warto wspomnieć fakt wykorzystania w 2001 roku ostoi i niektórych części pudła wagonu 120A do budowy autobusu szynowego SA106 (ozn. fabryczne 214M) przez zakłady PESA w Bydgoszczy. Wykorzystanie podzespołów pozyskanych z bonanzy skończyło się jednak na prototypie (SA106-001), kolejne egzemplarze były już wytwarzane z elementów fabrycznie nowych, jedynie wzorowanych na rozwiązaniach konstrukcyjnych zastosowanych w wagonie typu 120A.

W styczniu 2007 roku jeden z wagonów 120A (numer 50 51 21-18 287-5, stacja macierzysta: Nowy Sącz) wspomógł Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy. Prawie całe jego pudło zostało pomalowane w specjalne "kosmiczne" barwy, a niezamalowany fragment został wystawiony na licytację. Najwyższą kwotę (40 000 zł) zaoferowała Huta "Pokój" z Rudy Śląskiej, która nabyła prawo do umieszczenia w tym miejscu swojego logo. Wyjątkowy, "kosmiczny" wagon przez cały 2007 rok będzie włączany do różnych pociągów pospiesznych spółki PKP Przewozy Regionalne.

kliknij aby powiększyć

"kosmiczny" wagon WOŚP

kliknij aby powiększyć

unikatowe "kosmiczne" malowanie


cechy rozpoznawcze:

Wagony typu 120A są bardzo łatwe do rozpoznania już z daleka. Cechą pozwalającą na jednoznaczną i bezbłędną identyfikację jest układ drzwi wejściowych rozmieszczonych w 1/3 i 2/3 długości pudła wagonu. Na PKP nie ma innych wagonów z podobnym rozwiązaniem, możliwych do pomylenia z bonanzami.


MENU

strona główna
aktualności
wag. osobowe
galeria
oznaczenia
malowanie
standardy
ilostany
układ miejsc
dokumenty
linki
o stronie

głosuj na nas:

polskie strony poświecone tematyce kolejowej

jesteś naszym
376024
gościem

| © S. Czajka & J. Mrozowski 2005-2007 - Wszystkie prawa zastrzeżone |
| mapa serwisu | pytania? komentarze? - napisz do nas: poczta@wagony.net |